ഈ സല്‍പേര്

ഇന്നു ഞാന്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു ഈ വഴിയില്‍
നഷ്ട്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭാരം..
ഇന്നലയുടെ പടിവാതിലില്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീണ
പനിനീര്‍ ദളങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യമില്ലാത്ത ഓര്‍മകളെ

മുന്നോട്ടോടുന്ന ഘടികാര സൂചിയോടൊത്
ഇന്നു മുതല്‍ ഓടാന്‍ തുടങ്ങുന്നു ഞാന്നും
പൊട്ടിയ വള്ളി ചെരിപ്പുകള്‍ പണ്ട്
വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച പോലെ
എന്നെ ഞാന്‍ ആക്കിയ എല്ലാം
നാളെ മറ്റൊരാളായി ഉണര്‍തെഴുന്നെല്‍ക്കാന്‍
ഈ നിമിഷതിന്‍ അവസാന നൊടിയില്‍
എല്ലാം ഞാന്‍ ഇവിടെ വലിച്ചെറിയുന്നു

തോറ്റു കൊടുക്കാത്ത പിടിവാശികളും
ഒരിക്കല്ലും മാറ്റാത്ത ആദര്‍ശങ്ങളും
വലിച്ചെറിയുന്നു എന്‍ ആത്മാവിനെ ഞാന്‍
അണിയുന്ന പുതുതായി എനിക്ക് കിട്ടിയ മുഖമൂടി
ചാര്‍ത്തി കിട്ടിയ പുതു വേഷംകെട്ടി അഭിനയിച്ചുഅരങ്ങു തകര്‍ക്കാന്‍
സംസ്കാര സമ്പന്നര്‍ എന്ന്സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്ന
ഞാന്‍ ഏറെ വെറുക്കുന്ന എന്‍ സമൂഹമേ
നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി  ഞാനിത ഇന്നിവിടെ മരിക്കുന്നു

പൊട്ടികരച്ചിലുകള്‍ ഇല്ലാതെ
രക്ത ചൊരിചില്‍ ഇല്ലാതെ എന്‍ ആത്മ ഹൂതി
വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിക്ക് പിന്നിലെ നുറുങ്ങുന്ന എന്നെ
കാണാത്ത സമൂഹമേ,,,എന്റെ സന്തോഷങ്ങള്‍ക്ക്
നിങ്ങള്‍ നല്‍കിയ വിലയോ ഈ സല്‍പേര്

മണ്ണിന്റെ മണവാളന്‍മാര്‍

കത്തി തെളിയുന്ന മാനത്തിന്‍ താഴെ ,,കുത്തി തുളയ്ക്കും വെയില്‍ വിളക്കില്‍ 

സൌരോര്‍ജം മത്രേം ഊറ്റി കുടിച്ചു തുള്ളി വിയര്‍പ്പതു കൊണ്ട് മദിച്ചു 

കറുത്തിരുണ്ട മണവാളന്‍മാര്‍ ഒരുങ്ങുന്നു പോകാന്‍ മംഗളതിനായ്

തൂമ്പയെടുത്ത് പട്ടു പുതച്ചു..അരകച്ച മുറുക്കി  വിശപ്പുമടക്കി

 പുതു വിത്തുകള്‍ പാകാന്‍  ഒരു പുതു ജന്മം ഏകാന്‍ ..

ഇന്നു ഉറ്റിയ വിയര്‍പ്പിന്‍ കണികകള്‍  നാള്‍ വഴിയില്‍ പൊന്‍ നാണയം ആകാന്‍ 

നവ വധുവാം ഭൂമി ദേവിക്ക് പുഷ്പാഞ്ജലി സമര്‍പ്പിക്കാന്‍,

തൊലി കറുപ്പിച്ചു ഉള്ളം വെള്ളുക്കാന്‍ അവരതാ അങ്ങന്നെ നടന്നു നീങ്ങുന്നു 

ഹരിത ഭംഗിയര്‍ന്ന പാടങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ കറുപ്പ് മനസ്സില്‍ ആര്കെങ്കില്ലും വരുമോ?

തന്റേതല്ലാത്ത വിശപ്പിന്നു വേണ്ടി തന്നെ മറന്നു പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ ദേവിയെ..

വന്നു വില്ലന്‍മാര്‍ പതിവുപോല്ലേ എങ്കില്ലും എല്ലാം തകര്‍ത്തു തന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ ശക്തിയാല്‍ 

ഈ ലോക മാനവര്‍ തന്‍ വയറിന്‍ കാതല്‍ ആറ്റി ശമിപ്പിചിടാന്‍ 

ഇന്നുമാ മണ്ണിന്റെ മണവാളരുന്നരുനു സൂര്യന്റെ പട്ടു കേട്ട് 

ശര ശയനം

പണ്ടൊരു മഹാത്മാവാം ഭീഷ്മര്‍

ശരശയനത്തിലായ് നാളുകള്‍ പലതും..

വില്ലാളി വീരന്മാര്‍ പാണ്ഡവര്‍  കൗരവര്‍ ആടിത്തിമിര്‍ത്ത

ചോര കറയില്‍ വാളുകള്‍ അമ്പുകള്‍ വെട്ടി തിളങ്ങിയ 

അതി പുരാതന മഹാഭാരത യുദ്ധത്തില്‍ ..

അതിശക്തനാം അതിപ്രൌഡനാം ആ മഹാ 

രാജന്ന് ആയിരം അമ്പിന്‍മേല്‍ ഒരുങ്ങി മെത്ത

തന്‍ ചുടു ചോര ചോര്‍ന്നോലിചീടുന്നതും

തന്‍ ബന്ധു മിത്രങ്ങള്‍ വീണു പിടഞ്ഞിട്ടും 

കണ്ണിലേറെ ഇരുട്ടു കയറും വരെ 

മനം തരിക്കെ നോക്കി നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു

തെല്ലനങ്ങാന്‍ പോലും ആയിടാതെ,,

നിനയ്ക്കുമ്പോള്‍ മരണ വരമുള്ള മഹാരാജന്‍ 

ഒട്ടു കിടന്നു ഉത്തരായനം കാത്ത്

കര്‍മ ഫലം അല്ലാതെന്തു ചൊല്ലേണ്ടു..

സര്‍വതുണ്ടായിട്ടും ഈ ദുര്‍വിധി

ഇന്നീ നവ മഹാ ഭാരത യുദ്ധത്തില്‍ 

നിസ്സഹായത തന്‍ പര്‍വത ശിഖരത്തില്‍ 

ഏറ്റവും ഉയരം കീഴടക്കി ഞാനവിടെ

എനിക്കായ്‌ ഒരുക്കി ശരപഞ്ചരം..

ചുടു ചോര സിരകളില്‍ ഓടുന്ന

ആത്മാവില്ലാത്ത ദേഹം

മുറ തെറ്റാതെ  നടന്നീടുന്നു

ഹൃദയ തുടിപ്പതൊന്നു മാത്രേം

ഇന്നീ കിടപ്പില്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിടുന്നു 

ജീവന്‍ നില്‍ക്കെ മരിക്കുന്നതെങ്ങനെ..

ഇറ്റി വീഴുന്ന മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ക്ക് പോലും

ഈ ഹിമാശിഖരത്തില്‍ രക്തവര്‍ണ്ണം

ചുറ്റും നടക്കുന്ന യുദ്ധത്തിനിടയില്‍

എന്നവസനിക്കുമെന്നറിയാത്ത എന്‍ ശര ശയനം 

യുദ്ധം മുറുകുന്നു,വാക്കുകള്‍ വാളുകള്‍  തിളങ്ങുന്നു

ചുറ്റും എന്തൊക്കെയോ വ്യക്ത:അവ്യക്ത ചിത്രങ്ങള്‍

വലിയുന്ന ശ്വാസത്തിന്‍ ഇടമുറിയാതെ ഞാന്‍ 

കെള്‍കുന്നു മാനവ ദീന രോദനങ്ങള്‍

ഓടിയൊളിക്കാന്‍ കൊതിചിടും അര്‍ജുനന്‍ 

പോലും ഈ നവ യുദ്ധ മുഖത്ത്

എന്‍ മാംസ ഭാഗങ്ങള്‍ കൂരമ്പുകള്‍ക്ക് മേല്‍ 

എന്കില്ലും മൂര്‍ച്ചയേറിയ വാക്കുകള്‍

ഇന്നിന്റെ തോക്കാണവ  എന്ന് ഞാന്‍ എന്തേ 

പണ്ടും തിരിച്ചറിയാത്ത മണ്ടിയായ്‌

പണ്ടെങ്ങോ എന്നെ വിട്ടു പിര്ഞ്ഞോ രേന്ന്‍ ആത്മാവ് 

ദൂരെ നിന്ന് ചിരിക്കുന്നു ഒരു പരാജിത ദേഹത്തെ നോക്കി 

എല്ലാം കണ്ടും അറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നു ഞാന്‍ ഇന്നും

എന്നവസാനിക്കുമെന്നറിയാത്തോരെൻ ശയശയനം 

മണ്‍ ചിരാത്

മറന്നു തുടങ്ങിയ നിമിഷങ്ങളില്ലും
ജീവിതം ഓര്‍മിപ്പിച്ചത്  നിന്‍ വാക്കുകള്‍ ആയിരുന്നു
ഇലകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ചില്ലയില്‍
പൂക്കള്‍ വീണ്ടും വിരിയിപ്പിച്ചത് നിന്‍ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു

നിലാവിന്റെ മന്ദസ്മിതം പോല്‍  തുളുമ്പുന്ന
നിന്‍ മൃദു തേന്‍ മൊഴിക്കായ്എന്നുമെന്‍ മനം
എന്നും കൊതിക്കുന്നു ഒരുപാട് ഒരുപാട്
എന്‍ സ്വന്തം അല്ലന്നു അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും

വിരഹത്തിന്‍ വേദന കാര്‍ന്നു തിന്നിടും നിന്നെ..
അത് കണ്ടിടാന്‍ കാണില്ല ഞാന്നും കൂടെ..
അറിയൂ വ്യര്‍ത്ഥം എന്‍ ശരീരം ,,,
അതിനുള്ളിലെ മാനസം കൊതിക്കുന്നു നിന്നെ,,
വളരുന്ന മാംസ കണികകള്‍ തന്‍ വേദന
വിണ്ടു കീറുന്ന തൊലിയുടെ നീറ്റല്‍,,വിരഹം
അടുക്കുന്നു ;അകലുന്നു നീ അതിലേറെ വേദന .

പൊലിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ മണ്‍ചിരാതില്‍
എത്രെകാലം  നീ ഒഴിചിടും എണ്ണ..
നിലനില്‍ക്കില്ലതിന്‍  ശോഭ എന്‍ പ്രിയാ
അകാലമായി പൊലിയുവാന്‍  എന്‍  വിധി
അതിനാല്‍ മറയ്ക്കുവാന്‍ എന്‍ മനം നിന്‍  മുന്നില്‍
ധൃതി പെടുന്നു ഏറെയും ,,കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ പോലും
  

നിന്‍ സ്മരണകളെയും......

ഓര്‍മ്മകള്‍  നല്‍കുന്ന  സാന്ത്വനം  ഒരുപാടാണ് ,,,
ഒരിക്കല്‍,,അന്ന് ,,,എന്നിവെയല്ലാം,,എന്‍
പ്രിയ പെട്ട  വാക്കുകള്‍ ,,,നിന്‍ ഓര്‍മയില്‍,,

നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച  ഓര്‍മ്മകള്‍,,
ആ മരചോട്ടില്‍   വീണുടഞ്ഞ എന്‍ കുപ്പി വള പൊട്ടുകള്‍ ,,
നിന്‍  മാറിലെ  രോമങ്ങള്‍  എന്നോട് മൊഴിഞ്ഞ രഹസ്യങ്ങള്‍,,,
സ്മരണകള്‍ എല്ലാം എന്‍ പ്രിയ തോഴരല്ലോ,,,

അന്ന് നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ട  മധുരം,,,
ആ രാത്രി  നീ  എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച   ചുടു ചുംബനങ്ങള്‍....
അവസാനികാതെ...നീണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍,,,,എന്നാഗ്രെഹിച്ച ...നിമിഷങ്ങള്‍,,,
ഭൂമിയുടെ  കറക്കം  ആ നിമിഷം നിലചെന്കില്‍  എന്ന് കരുതിപോയ  കണങ്ങള്‍,,,
മാറാത്ത  സമയത്തിന്‍ അഗാതതയില്‍ പതിച്ച  നാഴികകള്‍ ,,,
ഇനി അപ്രാപ്യം ആയ  നിമിഷങ്ങള്‍,,,,

ഒരു മനോഹര  ഗസല് കേട്ട  സന്തോഷം പോല്‍
എന്നെ  സര്‍വതും  മതി മറപ്പികുന്ന  എന്‍  ഓര്‍മ്മകള്‍ ,,,
ആ  ചുടു  നിശ്വാസതിന്‍ ..ആ പതിഞ്ഞ  സ്വരതിന്‍ ,,,,
എന്‍  കൂട്ടില്‍ നിന്നും പറന്നു പോയ  എന്‍ പ്രിയ  പക്ഷിയെ,,,
വിരിഞ്ഞ  ആകാശം  നിന്നെ  കാതിരികുന്നുണ്ടാവും,,,,
എങ്കിലും  എന്‍  മാറിന്‍ കൂട്ടില്‍  നിന്‍ നിഴല്‍ ഞാന്‍ ഇന്നും വഹിക്കുന്നു,,,
നിന്‍ സ്മരണകളെയും......

പ്രണയ ലേഖനം

പ്രണയ ലേഖനം

തികഞ്ഞ ലാഖവത്തോടെ,,,,നീ ചുരുട്ടി എറിഞ്ഞ കടലാസ് തുണ്ടുകളില്‍
പലപ്പോഴും നീ കാണാതെ പോയ എന്റെ ഹൃദയം ആയിരുന്നു

നിന്റെ കതോര്കളിനായ്‌ കാത്തിരുന്ന എന്റെ വീണാ നാദങ്ങള്‍,,
പലപ്പോഴും,,,ആ നിമിഷം സ്വരം തെറ്റി പാടിയിരുന്നു,,,,


നിന്‍ പാദ ചലനം കാത്തിരുന്ന എന്‍ പടി വാതിലുകള്‍ക്ക്
എന്നും,, നിരാശയായിരുന്നു ഫലം,,
ഈ മനം എന്നും,നിന്‍, കിളി കൊഞ്ചല്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ കതോര്തിരുന്നിരുന്നു,,,,,


വീണ്ടുമൊരു തുണ്ട് കടലാസെന്നു കരുതി നീ ചുരുട്ടും,,,
അതറിയാം എന്കില്ലും,,,പ്രിയേ,,,നിനക്കായ്‌ ഈ വാക്കുകള്‍,,,

സൌഹൃദം

സൌഹൃദം

എങ്ങു നിന്നോ എന്‍ ജീവിതത്തില്‍..
പുതു പൊന്നിന്‍ പുലരിയായ്‌ നീ വന്നു

എപ്പോഴെന്നോ എന്‍ മാനസത്തില്‍
മധു സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഏകാന്‍,,കാത്തിരുന്നു,,,

എന്‍ അന്തരാത്മാവില് മെല്ലെ മയങ്ങിയ
സര്‍ഗത്മകങ്ങളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തി,,

എന്നും എന്‍ കൂട്ടിനായ്‌,,,
നാര് തേനില്‍ ചാലിച്ച സൌഹൃധമായ്‌

പാടാന്‍ മറന്നൊരു ഈണങ്ങള്‍ ഒക്കെയും

പല്ലവി പാടി നീ പുഞ്ചിരി തൂകി,,,

താളം മറന്നോരെന്‍ പാദങ്ങള്‍ രണ്ടിന്നും..

മന്തസ്മിതതാല്‍ പുതു ജീവന്‍ ഏകി,,

തളരുന്ന നേരം എന്‍ ശക്തിയായി,,,

നിന്‍ ഇമ്പം നിറഞ്ഞ പരിഹാസ്സങ്ങള്‍ ഒക്കെയും

എന്നുമെന്‍ കൂടെ എന്‍ വഴി വിളക്കായ്‌...

അറിവില്ലായ്മയില്‍ എന്‍ വിദ്യയായ്‌..

സ്നേഹത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ സൌഹൃദം ആയ്,,,,

ഞാനൊന്ന് മെല്ലെ വയ്യെന്ന് ചോല്ലുകില്‍,,,

താരാട്ട് പാടി എന്‍ അമ്മയായി,,,

കരയുന്ന വേളയില്‍ തോളത് തട്ടി 

പുതു ജീവനേകി,,എന്‍ അച്ഛനായി,,

എന്‍ പ്രിയ തോഴിയായ്‌ നീ കൂടെ നില്‍ക്കെ,,,

കദനങ്ങള്‍ ഇല്ല  എന്‍ ജീവനില്‍ 

എന്‍ ജീവിത യാത്രെ എന്നും,,,

അര്‍ത്ഥ പൂര്‍ണം,,,നിന്‍ സോഹൃദ്‌അത്തില്‍

നിന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍

നിന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍

വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആ ഇളം നീല പൂക്കള്‍,

നിന്‍ ഓര്‍മകള്‍ എന്നിലേയ്ക്ക് വീണ്ടും കൊണ്ട് വന്നു,,,

നീയെന്നും എനിക്കും പകര്‍ന്ന ആ മധുരം,,വീണ്ടും,എന്നിലേക്,,ഓടിവന്നു.

നിന്‍ പുഞ്ചിരി പോല്‍ തിളങ്ങും,,ഈ നീല  പുഷ്പം,,

നിന്‍ സ്മരണയില്‍,,ഈ തൂലികയില്‍  അര്‍പികട്ടെ

അന്ന് നമ്മള്‍,,കളിച്ചൊരു അങ്കണം,,ഒന്ന് കാണാന്‍,,കൊതിക്കുന്നേന്‍,,ഉള്ളം,,

ഓടി നടന്നു വീണൊരു...കാലം,,കരഞ്ഞു കലങ്ങിയിരുന്നോര കണ്ണുകള്‍,,,

അന്നും നീ എന്നികായ്‌ എന്നുമെന്ന്നും,,നല്കിരുന്നോര,,മധുര പലഹാരങ്ങള്‍...

ഇന്ന് നീ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ..എനിക്കെല്ലാം,,ആയി,,ഒരു പ്രിയ തോഴി,,ആയി..

എന്‍ സങ്കടങ്ങള്‍..ഓടി വന്നു നിന്‍,, മുന്നില്‍ ചോരിഞ്ഞിടന്‍,,

അന്നേരം,എന്‍  കണ്ണുനീര്‍ നീ നിന്‍ കയ്കളാല്‍ തുടചിടാന്‍,,

നിന്‍  തോളില്‍ തല ചായ്ച്ചു,,വീണ്ടും,,തേങ്ങി കരഞ്ജീടാന്‍,,,

ഒരു നാള്‍ നീ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ,എന്നില്‍ നിന്ന് പറന്നു അകന്നപോള്‍..

നീ ഇനി ഒരിക്കല്ലും  വരില്ലെന്ന്..എന്നോട് അവര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ 

അന്നെന്റെ കുട്ടികാലത്,,അതിനര്‍ത്ഥം,എനികൊന്നും,,അറിഞ്ഞില്ല,,

ഇന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നേന്‍ തോഴി,,എന്നെ തനിച്ചാക്കി
 ഈ ഭൂമിയില്‍ ആകാശങ്ങള്‍ തേടി നീ പറന്നു,,,

ഈ നീല പൂവുകള്‍,,എന്നുമെന്നും,.നിന്‍ നയനമെന്നു ഞാന്‍ കരുതിടുന്നു,,

ഇവയോട്  ഞാന്‍ ചൊല്ലുന്ന പരിഭവങ്ങള്‍...നിന്നിലെകെതുമെന്നു ഓര്‍ത്തിടുന്നു ...

യാത്രെകള്‍,,,

യാത്രെകള്‍,,,,

അനന്തമായ  ജീവിതത്തില്‍  അല്‍പ  സുഖങ്ങള്‍ തേടിയലയുന്ന

മനുഷ്യ  ശരീരങ്ങള്‍.ക്കിടയില്‍ ഒരു  ശ്മശാന മൂകതയോടെ

നടന്നു  പാദങ്ങള്‍  കുഴയുംബോഴും     നടക്കേണ്ടി   വരുന്ന  യാത്ര

ഇന്നലെ കണ്ട വഴികള്‍   വീണ്ടും   എത്തുമ്പോഴും

മരവിച്ച മനസ്സുമായി   നാളെ   ഇവിടേയ്ക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വരാനുള്ള    യാത്ര

എന്നും കടന്നു പോകുന്ന വഴികള്‍     മാറ്റം ഇല്ലാത്ത മുഖങ്ങള്‍
ഇവയ്ക്കൊന്നും ഞാന്‍   ഒരു   മടുപ്പകുന്നില്ല    ,മാറ്റങ്ങള്‍   ഇല്ലാത്ത ഞാന്‍


ഉണ്ടായ കാലം  മുതല്‍ മാനുഷന്‍  എന്നും ശ്രെമിചിടുന്നു

പുതു വഴികള്‍ക്കായ്   ,പുതു യാത്രെകള്‍ക്കായ്
നീളുന്ന    വഴിയിലൂടെ  നാളെ    നാളെ   എന്നാ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത

ഒരു നീണ്ട പകലിന്‍  നീളേക്കായ്  മരണം  മാറനുള്ള  യാത്ര


എന്ന് തീണ്ടും   എന്നറിയാത്ത   സര്‍പത്തെ പോലെ

പിറകില്‍   അന്ത്യം   ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
നല്ല നാളെ തന്‍    ഭാവിക്ക്‌.വേണ്ടി ഒരിക്കലും
അവസാനിക്കാത്ത  ജീവിത യാത്ര,
നവ സ്വര്‍ഗങ്ങള്‍ തേടി  മണി മാളികകള്‍  നേടാന്‍

നാളേക്ക്,,നീ നിന്‍റെ ഇന്നിനെ അര്‍പിച്ചു
നാളെ നിനക്ക് അന്യമാനെങ്കില്ലോ?????
ഇന്നത്തെ   ജീവിതം ധന്യമാക്കു,   തോഴാ
നാളെ,,അത് നാം സ്വന്തം ആയിടും,,,

പ്രണയ സമ്മാനം,,,

നിസ്വാര്‍ഥമായ,,,,,പ്രണയത്തിന്‍ പുഴയായ്,,,നീ എന്‍
മുന്നില്‍ ഒഴുകി നടന്നു,,,,നിന്‍ അലകളില്‍ നീന്തി തുടിക്കാന്‍...
കരയില്‍ നിന് ഞാന്‍ ഒരുപാടു കൊതിച്ചു,,,,
കണ്ടു നിന്നപ്പോള്‍ നിന്‍ മനോഹര കള കളകളാരവം,,,
നിന്‍,,,,,,സ്വര മാധുര്യം,,,,,നിന്‍ ,,കുളിര്‍മ....
ഒഴുകും,,,പുഴയില്‍,,,എടുത്തു,,ചാടാന്‍,,,,ഒരു പാട്,,ഞാന്‍,,അഗ്രെഹിച്ചു,,,

എന്‍ മെയ്‌ മറന്നു ഞാന്‍,,എന്നെ മറന്നു ഞാന്‍,,,നിന്നിലേക്ക്...
എന്നെ ലയിപിച്ചു,,,,,,,
നീറുന്ന മനം അതില്‍ ആശ്വാസം,,കണ്ടു,,,
സന്തോഷ തിമിര്പില്‍,,ഞാന്‍ അഹങ്കരിച്ചു,,,,,,,,,,,
എനിക്കുള്ളതെല്ലാം,,,,,നിനക്ക് തന്നു അത് കണ്ടു
സന്ത്രിപ്ത്യായ്‌,,,,എന്‍ മനം,,,,
സര്‍വ ബന്ധനാങ്ങളും,,,,പൊട്ടിച്ചു എറിഞ്ഞു,,,
നിന്നില്‍,,,മഴയായ്‌ പെയ്യുവാന്‍,,,,ഞാന്‍ കൊതിച്ചു,,,
ദാഹം,,,തങ്ങാതെ കേഴുന്ന  വെയാമ്പല്‍ പോലെ,,,
നിന്‍,,സാമീപ്യം കൊതിച്ചു കേണു,,,,,

മെല്ലെ,,എന്‍ കയ്കള്‍...നിന്നില്‍,,,നിന്നകറ്റി....
എന്നില്‍,,,,നിന്ന്,,നടന്നു,,നീ അകലാവേ,,,,
നിന്‍ മനസ്സിന്‍ കാടിന്യതിന്‍,,ഒരംശം,,,എന്കില്ലും,,,
എന്നില്‍ പകര്‍ന്നു പോകു,,,,പ്രിയാ,,,,,
അല്ലെങ്കില്‍..നിനക്കായ്‌ തുടിക്കും,,,എന്‍ ഹൃദയം,,,മിടിപ്പിന്‍,,
താളം,,നീ നിന്‍ പുതു പ്രിയക്കായ്‌,,,സമ്മാനിക്കു,,,,
എന്‍ ചുടു ചോരയി പൊതിഞ്ഞ,,,പ്രണയ സമ്മാനം,,,,,,,,,,

 

എന്‍ ബാല്യം,,,,

ഇന്നലെ പെയ്ത മഴ തോരും,,തോറും,,,മണ്ണിന്‍ മണം,,എന്നെ വല്ലാതെ പുല്‍കി,,,
പണ്ടു കളിച്ചു നടന്നൊര ,,,തോട്ടിന്‍ വക്കില്‍ ,,ഞാന്‍ എന്‍ പ്രിയ തോഴരോത് ..

നനഞ്ഞു കുളിച്ചു വീട്ടിലീക്കൊടുമ്പോള്‍ എന്നും പുല്കുന്നോരാ ഗന്ധം,,,
പത്തിരി ച്ചുട്ടിടാന്‍,,,,സോഡാ തന്‍,മൂടികള്‍,,ചെമ്പരത്തി പൂവിലകള്‍,,,എത്രെ തിരഞ്ഞോടി ഞങ്ങള്‍,,,

സോപ്പ് പൊടി കവറുകള്‍,,,ബാഗുകള്‍ ആയത്,,ഉമ്മ തന്‍..തട്ടങ്ങള്‍,,സാരീ ആയത്,,,ഓര്‍ത്തു ചിരിക്കുആണ്ണ്‍  ഏറെ ഇമ്പം,,,
ചക്കര മാവിന്റെ ചോട്ടില്‍ ഓടിയീതന്‍,,മത്സരം വെച്ച എന്‍  വേനല്‍ അവധികള്‍ ,,,,,,,

ഒരുപാടു ,,,ഒരുപാട്,,അടി കൂടിയാലും,,,പിന്നെയും ഇണങ്ങുന്ന ,,,സുന്ദരി തോഴികള്‍,,
ഒരിക്കല്‍ ഞാന്നും അതുപോലെ ആകുമെന്ന് ,,,വീമ്ബുമിലകാന്‍,ഒരുപാടു നാവുകള്‍..
ഉമ്മ ഉറങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞാലും ഉച്ചക്ക് ..കണ്ണ് വെട്ടിചോടുന്ന,,ആമ്പല്‍ പാടങ്ങള്‍..
എല്ലാം,,എല്ലാം എല്ലാം ,,ഓര്‍ത്തു ചിരിക്കുമ്പോള്‍...
എന്തോ എന്‍ കവിളുകള്‍,,,നനഞ്ഞ പോലെ,,,,ഞാന്‍ പോല്ലും അറിയാതെ,,,
എന്‍ ആത്മാവ് പോലും,,,,നഷ്ട്ട ബോധത്തില്‍ വിങ്ങിടുന്നു,,
ചോക്ക് കൊണ്ടെഴുതിയാല്‍ പിന്നെയും മായ്ച്ചു ,,വീണ്ടുമെഴുതുന്ന പോല്ലേ...
എന്‍ മനോഹരമാം,,ഓര്‍മകള്‍,,,ഒന്ന്നു കൂടി എനിക്ക് എഴുതുവാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍...

IN SEARCH OF LOVE

IN SEARCH OF LOVE

The blue ocean in front of me  says that

even in the crowd my soul is alone

in the search of love,,,

but still now don't even know the real meaning of love..

or exactly whats love,,

it may be a illusion,,or may be a feeling..

but the fact of this tragic world,,is

every person is running behind some thing that exactly they don't even know,,

ever body talks about love life,, betrayal,, and some more beautifully quoted lines,

i have been searching for miles and miles,,from the lap of my mother to the shoulder of my boy friend.

never felt the stupidity ,,

there has been rain,,around.me..

snow around me..

and i have felt the magic touch of the nature many times

i felt some times that is love...

wen i bean at my moms lap at my sad times.

i felt that's love

when my boy friend holed my hands and hugged me

i felt that that's love

every one says love is different at different times,,,

i got all these type of love,,

but still in sear ch of real love,,

may be its God's love,,,

എന്‍ തീരം ,,,

ഉയര്‍ന്നു പറക്കാന്‍ കൊതിച്ചോരെന്‍ ചിറകുകള്‍ 

വെട്ടി വീഴ്ത്തി ഈ സമൂഹം ,,,പണം എന്നാ മായ വലയില്‍ കുരുങ്ങി ഇല്ലാതയെണ്ണ്‍ മോഹങ്ങള്‍  ഒക്കെയും..

മരണം എന്നാ പ്രത്യാശ മത്രേം മുന്നില്‍ കണ്ടു വീണ്ടും തുഴഞ്ഞു ഞാന്‍ ഈ നൌക ,,

കൈകള്‍ കുഴയുമ്പോള്‍ താങ്ങാന്‍ ആളില്ലാതെ ,,,,കാറ്റിന്റെ ദിശ ഏതെന്നറിയാതെ 

മുന്നില്‍ കന്നുന്നതിണ്ണ്‍ പൊരുള്‍ അറിയാതെ,,പുന്ജിരിക്ക് പിന്നിലെ കാപട്യം അറിയാതെ 

തപ്പി തടഞ്ഞു ഈ കൂരിരുട്ടില്‍ ,,,അന്ധകരതിണ്ണ്‍ മറവു പറ്റി വന്നവര്‍ എല്ലാം കൊണ്ട് പോയ്‌ 

എല്ലാം എന്നതെപോലെയും കണ്ടു നിന്ന് ,,വീണ്ടും ചിരിച്ചു പോയ്മുഗങ്ങല്ലോടെല്ലാം ...

മഞ്ഞു വന്നു ,,,മറച്ചു കണ്‍കള്‍ ,,മിന്നല്‍ വന്നു വിറച്ചു ഞാന്നും,,വസന്തങ്ങള്‍ മത്രേം എന്നും എന്നും ...

നീര്‍വികാരമായ്  എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ....

ഇന്നും തുഴയുന്നു ഞാന്ന്‍ എന്റെ  നൌക കാറ്റത്തു മെല്ലെയുലഞ്ഞുകൊണ്ട്

എന്ന്നു കാണും എന്‍ തീരം ,,,

കറ പുരണ്ട ചുണ്ടുകള്‍

    നിന്ന്‍ ഓര്‍മകളില്‍  ഇന്നും  ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍
               പതിയെ തലോടിയ തണുത്ത കാറ്റ്....

  വീണ്ടും പുതപ്പിന്നടിയില്‍ ചുരുള്ളവേ  

  വീണ്ടും ഉറക്കം എന്നെ തലോടി 

          നിന്‍ മന്ദഹാസതിന്‍  ചെറു ചൂടില്‍  ഉന്നര്‍ന്നപ്പോള്‍ 
         ഇന്നിയും ജന്‍മങ്ങള്‍  ഓരോന്നും നിന്ന്‍ മടിയില്‍
                ഉണരാന്‍  കൊതിച്ചു പോയി

      നിന്ന്‍ കറ പുരണ്ട ചുണ്ടുകള്‍ എന്നില്‍ നിന്നും നിന്നെ
             വയ്കാതെ  കൊണ്ട് പോകും എന്നറിയാം  

നിന്‍ ശ്വാസ കോശം നിറച്ച ആ വിഷം
 എന്നിലേക്   അല്പം പകര്‍ന്നു താ നീ പ്രിയാ 

നീയില്ല എങ്കില്‍ ,നിന്‍ നിശ്വാസം  ഇല്ലെങ്കില്‍

 എങ്ങന്നെ ജീവിക്കും ഈ ഭൂമിയില്‍ ഞാന്‍ ...

             നിന്‍  സന്തോഷതിനായ് നീ ഉയര്‍ത്തിയ
        പുക ചുരുളുകള്‍ എന്‍ ജീവിത ചിതയില്‍  നിന്നായിരുന്നോ?.

         ഇന്നു നീ വേദന കൊണ്ട് പിടയുമ്പോള്‍..എന്‍ ഹൃദയം
                    വിങ്ങിടുന്നത് നീ അറിയുന്നുവോ,,

എന്നുമെന്‍  കൂടെ എന്ന് എന്നോട് ചൊല്ലിയ

എന്നു നീ എന്നെ തനിച്ചാക്കി   പോകുംമെന്നറിയാതെ
 എണ്ണി ദിനങ്ങള്‍ ഞാന്‍ നീറിടുന്നു

ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ നാളെ  എന്നറിയാം 

കൂടെ വരാന്‍ എന്ന്‍  മനവും തുടിക്കുന്നു 

എങ്കില്ലും നമ്മുടെ പ്രതീകമായ് ഉള്ള ആ പിഞ്ചു 

 കണ്ണുകള്‍  എന്നെ നോക്കിടുമ്പോള്‍ 

 നാളെ നമ്മളെ ശപിക്കുവാന്‍  ആ 

കണ്ണില്‍ അഗ്നി ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന്‍  

നിന്‍ വിരഹം എന്‍  ശാപം എന്ന് ചൊല്ലി

 വീണ്ടും  തുടരണം എനിക്കീ യാത്ര

നീ അറിഞ്ഞില്ലയോ? ..

നീ അറിഞ്ഞില്ലയോ........

അറിയാം,,,ഒരു ദിവസം ഒരു നേരം എങ്കില്ലും ,,,നീയെന്നെ ഓര്‍ക്കുമെന്ന് ,,,
അതില്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷിക്കണോ?,,,മാപ്പ് പറഞ്ഞു നീ എന്നില്‍ നിന്നും നടന്നു അകലുംബോല്‍,,,
എന്റെ മുകത്തെ ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ,,ചോദ്യങ്ങള്‍ നീ അറിഞ്ഞില്ലയോ? ...
അതോ..നിന്ന്‍ കണ്ണുകള്‍ എന്ന നേര്‍ക്ക്‌,,നീ കൊട്ടി അടച്ചതാണോ?
നീ തിരിഞ്ഞു നടന്ന ഓരോ അടിയും എന്ന നെഞ്ചില്‍ ചവിട്ടിയാനെന്നു,,
നിന്ന്‍ കാല്‍ പാതങ്ങല്‍ നനച്ചതെണ്ണ്‍ ചുടു ചോരയനെന്നും ,,
ഇന്നും നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെ,,പ്രിയാ ,,,
കണ്ണുനീര്‍ ചാലിട്ട്ഴുകിയ രാത്രികളും ,,,മൂകമാം പകലുകളും,,
എന്നെ കഴിഞ്ഞു പോയ് ...
എങ്കില്ലും,,,നിന്ന്‍ പാതം ഏല്‍പ്പിച്ച മുറിവില്‍ നിന്നും രക്തം കിഞ്ഞിടുന്നു..പ്രിയാ

ഞാന്‍ ഉള്‍വലിയുകയാണ് .

ഞാന്‍ ഉള്‍വലിയുകയാണ് .

നിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ക്ക് കണ്ട ജീവിതത്തോളം ഉയരാന്‍,
നന്മ നിറഞ്ഞ സുപ്രഭാതങ്ങള്‍ നേരുവാന്‍,
ഞാന്‍ ഉള്‍വലിയുകയാണ് .
പാതി മുരടിച്ചു പോയ കവിതയാണ് ഞാന്‍...
ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യമാണ് ഞാന്‍..
ഇനി നക്ഷത്രമില്ലാത്ത ആകാശവും,
നിറം മങ്ങിയ ഓര്‍മകളും ,
ഈ എന്‍റെ മാത്രം സ്വന്തമായിരിക്കട്ടെ..
ഈ വാകമരച്ചുവട്ടില്‍,
എപ്പോളും നിന്നെ
പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന എന്‍റെ കാതിരിപ്പിനോട്,
നരച്ച ഓര്‍മകളുമായി അലയുന്ന
എന്‍റെ തണുത്ത സന്ധ്യകളോട് ,
നീ സഹതപിക്കാതിരിക്കുക....
നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ബാക്കിവെച്ചു കൊണ്ട് .............

പകല്‍ മാന്യന്ന്‍മാര്‍

ഇന്നല്ലേ പെയ്ത പേമാരി എന്നും നെഞ്ചില്‍ ഇടി വെട്ടിടുന്നു 
കണ്ടു മറന്ന മുഗങ്ങള്‍ ആ പാലതിന്ന്‍ ചോടില്ലേ,,പുഞ്ചിരികള്‍ 
ആയിരം ശര്ങ്ങലായ് തറകുന്നു മനസ്സില്‍ ആ കണ്ണ്‍ ഇമകളില്ലേ,,നൊമ്പരങ്ങള്‍ ,,
ഇന്ന് കഴുകില്ലെടാന്‍ വിധിക്കപെട്ടവന്റെ കൂടപിറപ്പുകള്‍ തെരുവിന്നു നല്‍കുന്ന സമ്മാനം 
ഞാനെന്തു തെറ്റാണ് ലോകത്തോട്‌ ചെയ്തതെന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആ പിഞ്ചു കായ്കള്‍ 
എന്നെര്‍ക്ക് മെല്ലെ നീട്ടിയപ്പോള്‍...പാലത്തിന്‍ ചോട്ടില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ ഉരുകി ,,,പുഅറത്തു പെയുന്ന മാരിക്കും ചൂടോ?
നീറുന്ന നൊമ്പരം പീരും പോലെ,,ചുമല്ലില്‍ ആ ഭാരവും പേറി പിന്നാല്ലേ വന്നൊര ,,അമ്മയും,,
മെല്ലെ ചൊറിഞ്ഞ് തല ,,പന്നെ എന്‍റെ മുഗതെയ്ക്ക് നോക്കി,,ആ മുഗം കണ്ടിട്ട് സംശയം ആയി ,,
ഇതില്‍ ഏതു കുഞ്ഞിന്നു ഞാന്‍ കൊടുക്കണം ഈ അണ..
എന്‍റെ പ്രായവും കൂടി തികയാത്ത ഈ പിഞ്ചു മാതവിന്നോ ?അതോ കുഞ്ഞു കണ്ണിറുക്കി എന്‍ മുന്നില്‍ മെല്ലെ കിണ്ഗും അവളുടെ കുഞ്ഞിന്നോ?
രാത്രി തന്‍ മറവില്‍ തന്ന്ന്‍ കാമം തീര്‍ത്തു,,മണി മാളികയില്‍ മയങ്ങുന്ന ,,കൊടീശ്വരന്മാര്‍ക്കോ??

നിന്‍,,,നാമത്തില്‍

നിന്‍,,,നാമത്തില്‍,

 മുഖത്ത്‌ പുഞ്ചിരിയും മനസ്സില്‍നൊമ്പരങ്ങളും  പേറി

ആത്മാവ് ഒരു ഭാരം ആക്കി...

എത്രെ കാലം ഇനിയും വ്യര്‍ത്ഥ ശരീരം യാത്രെ ചെയ്യണം,,,?

പോകുന്ന വഴികളില്‍  മുള്ളുകള്‍..തുളച്ചു,
ചുടുചോരയൂറുന്ന ...കാല്‍പാദങ്ങളുമായ്‌..
ഓരോ പാതകളും പിന്നിടുമ്പോള്‍
ചോദിച്ചിട്ടില്ല  കാലത്തിന്നോടോന്നും ഞാന്‍

കയ്യില്‍ ഒതുങ്ങാത്ത കൊക്കില്‍ കുരുങ്ങാത്ത
മോഹങ്ങള്‍  ഒന്നുമേ തന്നെ  
ആശിചെതെല്ലാം ഒന്ന് മത്രേം

നിന്‍ മാറില്‍ ചൂട്  പറ്റി ജീവിക്കണം ഉള്ള കാലംമരണം വരിക്കുന്ന കാലത്ത് പോലും നിന്‍
മടിയില്‍ ആകണം അന്ത്യ ശ്വാസം

കേണതെല്ലാം നിന്‍  സ്നേഹം എന്നിക്കായ്‌
 വര്‍ഷിക്കണം  എന്ന് നിന്നോട് മാത്രേം


കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ ഇന്നു മടങ്ങുന്നു
 ഞാന്‍ എന്‍ പ്രിയ ഇതെന്‍
പണ്ടേ..മരിച്ച ആത്മാവിന്‍ പ്രാണ ഹൂതിയല്ല,,
എന്നും എന്നുള്ളില്‍ ജീവിക്കും എന്‍ പ്രണയത്തിന്‍,,
കൊലപാതകം.........

മരണത്തോടുള്ള എന്റെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച്.

മെല്ലെ മെല്ലെ ഉറങ്ങും വസന്തവും

ഉന്നര്‍ന്നു ഉയരുന്ന ഹിമാ ,,..കണങ്ങളും

.

മരവിപ്പും,,തണുപ്പും,,,എങ്ങും പടരുന്നു

,

എന്ന ഇടനെഞ്ചില്‍ എന്നും വീശുന്ന,,മരവിച്ചോര തണുത്ത കാറ്റ്

ഇപ്പോള്‍ ഇതാ ഈ വായുവിന്നും,,ആ മരണത്തിന്ന്‍ ഗന്ധം ഉണ്ടല്ലോ

മാലാഖമാര്‍ വന്നു നിന്നെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ,,പോയി നീ ആ ക്ഷണം തന്നെ

 ,,

ആ ലോകം എന്റെ കൂടെ ഉള്ള ജീവിതത്തെക്കാള്‍ സുന്ദരം എന്ന്നു നിന്നക്കുന്നുവോ

എന്നെ തനിചാകി നീ പോയ നാള്‍ മുതല്‍ ഇന്നുമും ഇരിപ്പൂ... ഈ ജാലകത്തില്‍ .

മഴ വന്നു ,,മാഞ്ഞു,,,ഹിമം പൊഴിഞ്ഞു പോയ്......വസന്ത പുഷ്പങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയ്

 ...

ഏറു കണ്ണും നീട്ടി നീ വരും നാള്‍ കാത്തു എന്നും ഇരിക്കും ഞാന്‍ എവിടെ

,

മാറുന്ന ര്തുക്കള്‍ എന്നോട് മൊഴിയും,,എന്നും നീ മത്രേം എന്തെ തനിച്ചു

,,

അന്ന് ഞാന്‍ അവരോട പറയും എന്ന്‍ നീണ്ട നാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിനെ കുറിച്ച്

,,

എന്ന്‍ ആത്മാവിന്‍ അവസാന നാളിലെകുള്ള എന്ന്‍ അടങ്ങാത്ത മോഹത്തെ 

കുറിച്ച്...അതെ,,മരണത്തോടുള്ള

 എന്റെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച്

..